Interdyscyplinarna interpretacja poezji w erze cyfrowej
O Projekcie
„Sen Tuwima” – interdyscyplinarny projekt artystyczno-edukacyjny
„Sen Tuwima – interdyscyplinarna interpretacja poezji w erze cyfrowej” to kompleksowe przedsięwzięcie łączące dziedzictwo literackie Julian Tuwim z nowoczesnym językiem muzyki jazzowej oraz zaawansowanymi narzędziami cyfrowymi. Projekt stanowi przykład twórczego dialogu między tradycją a współczesnością, wykorzystując innowacyjne środki wyrazu do reinterpretacji klasyki polskiej poezji.
Centralnym elementem inicjatywy jest album „LOS”, obejmujący dziewięć autorskich kompozycji jazzowych w wykonaniu krakowskiego zespołu ZORZA. Utwory te stanowią współczesną, artystycznie pogłębioną interpretację wybranych tekstów poety, łącząc improwizację, nowoczesną harmonię oraz narracyjność właściwą muzyce jazzowej z rytmem i metaforyką oryginalnych wierszy.
Warstwę muzyczną dopełnia cykl dziewięciu klipów muzyczno-poetyckich, wzbogaconych o wizualizacje i efekty generowane z wykorzystaniem technologii sztucznej inteligencji. Zastosowanie narzędzi AI pozwoliło stworzyć spójną, immersyjną przestrzeń audiowizualną, w której słowo, dźwięk i obraz współtworzą nową jakość artystyczną. Projekt wpisuje się tym samym w aktualne kierunki rozwoju sektora kultury i przemysłów kreatywnych, łącząc wysoką jakość artystyczną z innowacyjnością technologiczną.
Przedsięwzięcie zostało dofinansowane ze środków Krajowy Plan Odbudowy i Zwiększania Odporności (Inwestycja A2.5.1), realizując cele związane z cyfrową transformacją kultury oraz upowszechnianiem dziedzictwa narodowego w nowoczesnych, dostępnych formach.
„Sen Tuwima” odpowiada na wyzwania współczesnej edukacji kulturalnej – otwiera klasyczną poezję na nowe interpretacje, buduje pomost międzypokoleniowy oraz skutecznie dociera do młodej publiczności poprzez kanały cyfrowe. (AI).
“Sen” – narodziny pragnienia
W poetyckim świecie Juliana Tuwima miłość rodzi się w sferze snu i wyobraźni — tam, gdzie codzienność spotyka się z podświadomością, a serce zaczyna przeczuwać obecność drugiego człowieka. “Sen” to obraz chwili, w której uczucie dopiero się rodzi: jeszcze nieuchwytne, ale już silne i prawdziwe. Sen tworzy obraz — twarz, której jeszcze nie ma, głos, którego jeszcze się nie słyszało, a jednak jest uczucie, pewność, że gdzieś w świecie jest ktoś na kogo czekamy. To początek drogi przez różne etapy miłości — od pierwszego zachwytu, przez intensywność i bliskość, aż po moment wyciszenia, refleksji i akceptacji.
Plakat – „Sen”
„Wiosna” – przebudzenie uczuć
Wiosna to nie tylko pora roku – to także metafora głębokiego przebudzenia serca i odwagi, by być blisko drugiego człowieka. W powietrzu pachnie nowym życiem, a słowa “Serce pęcznieje nabrzmiewa” dobrze oddają moment pierwszego spotkania: lekki zachwyt, niepewność, uśmiech i poczucie, że zaczyna się coś wyjątkowego.
Karolina Glanowska – Zimowa Noc
„Czereśnie” – młodzieńcza namiętność
To czas spełnienia, bliskości i namiętności. Miłość ma tu smak i kolor — czerwony, soczysty, niecierpliwy. Kochankowie śmieją się, biegnąc przez sad, a każda czereśnia staje się symbolem młodości i pożądania. To jeden z najpiękniejszych etapów uczucia.
Karolina Glanowska – Czereśnie
“Pełnia” – kulminacja
Pełnia to moment szczytu, w którym uczucie staje się absolutne. Pełnia to nie tylko miłość, to całkowite zanurzenie w drugim człowieku, kiedy świat wokół traci znaczenie. I to właśnie wtedy, gdy światło świeci najjaśniej, zaczyna pojawiać się cień — delikatny, nieunikniony, zwiastujący przemijanie i refleksję.
Karolina Glanowska „Pełnia”
“Zimowa noc”
Miłość przechodzi próbę ciszy. To etap, w którym nie ma już gwaru wiosny, nie ma smaku czereśni. Zostaje pamięć, wspólne echo kroków w śniegu, zapach dawnych dni. Ale w tej ciszy jest też czułość — dojrzalsza, mniej krzykliwa. Miłość się nie kończy – a jedynie zmienia swój kolor.
Karolina Glanowska: Zimowa noc
“Ptak” – wolność i przemiana
To moment uwolnienia — chwila, gdy człowiek rozumie, że prawdziwe uczucie nie jest “więzią” ani koniecznością posiadania, lecz lotem, przestrzenią i wolnością. Ptak niesie wspomnienia wysoko, lecz nie wraca, a mimo to pozostawia w sercu subtelny ślad. Miłość staje się wspomnieniem, które nie rani, lecz daje spokój.
Karolina Glanowska: Ptak
„Akacje” wspomnienie i dojrzałość
To znak, że czas przynosi pogodzenie i łagodzi ból przeszłości. Akacje stają się symbolem powrotu — nie do tej samej miłości, która kiedyś istniała, lecz do siebie samego, do własnej równowagi i spokoju. W zapachu, delikatnym zapachu “Akacji” kryje się pamięć o tym, co było, ale bez ciężaru żalu. To dojrzałość, która rodzi się po utracie, ucząc nas cenić chwile, akceptować przemijanie i pamiętać, że prawdziwe uczucia pozostają z nami, nawet jeśli zmienia się ich forma.
Karolina Glanowska: Akacje
“Los” – akceptacja
Miłość, jak pory roku, ma swój rytm i sens. Nie wszystko, co się kończy, jest stratą. Los nie jest przeciwko nam — on uczy nas, jak kochać mądrzej, ciszej, głębiej. Pokazuje, że każdy koniec niesie w sobie nowe początki, a każde doświadczenie pozostawia w sercu cenną lekcję. Dzięki temu uczymy się doceniać chwile, zauważać piękno i otwierać się na to, co jeszcze przed nami.
Karolina Glanowska: Los
”Dziwny dzień” – Powrót
Wiersz „To będzie bardzo dziwny dzień” wyraża świadomość, że wszystko, co się wydarzyło — wszystkie etapy miłości — prowadziło do tego jedynego momentu, do miłości wyjątkowej i trwałej. To uczucie nie potrzebuje już słów; wnika w człowieka, staje się częścią jego doświadczeń, wspomnień i tego, kim dzięki niej się stał.
Plakat – Dziwny dzień